Het land maakt de zwaarste economische crisis door sinds de onafhankelijkheid in 1948. Er wordt al wekenlang gedemonstreerd tegen het economische beleid. Er is een groot tekort aan eerste levensbehoeften en er zijn langdurige stroomonderbrekingen. Het land is economisch sterk afhankelijk van toeristen, maar die bleven de laatste jaren weg.
Voor de meest kwetsbare mensen betekent dit opnieuw voedseltekorten, geen medicijnen en financiële tegenslagen. In maart en april zijn wij daar ooggetuige van geweest: een groep tweedejaars studenten International Social Work, een vrijwilliger en een bestuurslid. Ondanks alle beperkingen hebben we toch werkzaamheden kunnen verrichten met onze lokale partners.
Doordat de coronasituatie is gestabiliseerd, is er weer voldoende eten beschikbaar, gedoneerd door families en organisaties. Gezien de economische crisis is het de vraag hoelang zij dat kunnen volhouden.
Drie studenten en een vrijwilliger zijn weken actief geweest met de jongens in het tehuis. Zij sloten aan bij de dagelijkse routine, gaven het goede voorbeeld, hielpen met huiswerk en organiseerden spelactiviteiten. Met creatieve middelen is gesproken over Future Dreams: met materialen van het terrein beeldden de jongens uit wat ze later willen worden. Een zeskamp met wisselbeker en een dansfeest maakten de periode compleet.
Het was ook mooi om te zien dat de leermiddelen die vorig jaar voor de vakschool zijn aangeschaft, een machine om bakstenen te produceren, een zaagmachine en een slijptol, goed gebruikt worden.
Door de economische crisis zijn vervoer en aanschaf van cement en stenen een groot probleem. Vrachtwagens kunnen niet rijden omdat er geen diesel is. Er worden op dit moment drie toiletten gebouwd, maar in vertraagd tempo.
Vier studenten sloten zich aan bij het project van onze lokale partner Nimal: alleenstaande vrouwen met kinderen ondersteunen met een moestuin, zodat ze zelfvoorzienend worden en groente kunnen verkopen.
Moeders die in armoede leven staan in een overlevingsstand en kunnen daardoor niet bezig zijn met wat goed is voor de ontwikkeling van hun kind. Door deze vrouwen te steunen, help je de kinderen ook. Na drie maanden konden de eerste groenten worden geoogst. Er zijn ook drie waterputten geslagen. De studenten zetten twee kidsclubs op en sloten hun stage af met een grote markt, samen georganiseerd met de kinderen.
Bij het tehuis voor meisjes met een beperking is samen met de studenten een moestuin aangelegd. De meisjes vinden het fijn om voor plantjes te zorgen; het geeft ze eigen verantwoordelijkheid en een activiteit in de dag. Ze zijn in vier groepen verdeeld en houden een logboek bij.
Op 8 maart hebben vier studenten met dertig kinderen tussen 12 en 18 jaar uit het SOS-kinderdorp stilgestaan bij belangrijke vrouwelijke activisten. De kinderen spraken over wat zij belangrijk vinden in hun leven en maakten daar tekeningen over.
Per toeval ontdekten we een klein lokaal schooltje in het noorden: drie lokaaltjes waar vijf klassen les krijgen. De ouders hadden zelf al een buitenruimte gemaakt, maar het geld voor een dak ontbrak. Ook was er nauwelijks speelmateriaal. SrilanCare heeft geld vrijgemaakt om het dak af te maken, een klimrek en schommels te plaatsen en ballen aan te schaffen.
Saman Vinke, Trudy Lamers, Guido van Ingen en Joost Thus
← Terug naar nieuws